Toy-like people make me boy-like

Sayılar.
Hayat onların üstüne kurulu.
Ben gerçekten her şeyim diyebileceğim tek insanı 4 yıldır tanıyorum mesela.
Şu an suratına çakmamak için kendimi zor tuttuğum bir arkadaşımı 7 yıldır tanıyorum.
Kardeşim dediğim, her şeyimi anlatmadığım ama anlatabileceğimi bildiğim birisini 16 yıldır.
Bilgisayarın başına oturduğumdan beri üst üste 6. kez Risingson'ı dinliyorum.
Yurtdışına gitmek için 3,5 yılım var.

Ve bu sayılar sürekli değişiyor, asla sabit değiller.
Garip aslında. Ya da ben kafa yaşıyorum şu an.
Her neyse.

Şu an yaşadığım çok garip bir sinir bozukluğu.
Hani sinirli ya da üzgün değilim ama gözlerim dolabilir her an.
Ya da yumruk atabilirim bir yere.
Bir yere yumruk atmak komik aslında ama göremediğiniz şey benim o yumruğu o duvara atmazsam sizin suratınıza atacak olmam.
Orospu çocukları.

Vay amına koyayım. Kafam çok dolu ama kelime olarak dökemiyorum şuraya düzgünce.
Neyse şarkı anlatıyor zaten.

Massive Attack - Risingson
http://www.youtube.com/watch?v=85E9Q5Wx210

Toy-like people make me boy-like
Toy-like people make me boy-like
They're invisible, when the trip it flips
They get physical, way below my lips
And everything you got hoi-poloi like
Now you're lost and you're lethal
And now's about atomic you gotta leave all
These good people

Nicer than the bird up in the tree top
Cheaper than the chip inside my laptop
All the variations you could do with me
Nicer than the girl up in your mind you're free